Werfupdate van bovenaf: nieuwe sporthal Henleykaai in vorm

Architectuur: BobMcMaster i.s.m. BEL architecten
Hoofdaannemer: Furnibo
Studiebureau technieken: VK Engineering
Opdrachtgever: Provincie Oost-Vlaanderen
Fotografie: Atelier Fréderic Louis
Ontwerp & uitvoering: 2017 – 2019

De ruwbouwconstructie van de nieuwe sportzaal langs de Henleykaai gaat snel vooruit. Zo snel dat het nog eens tijd werd voor een fotoupdate. En wat voor één. We kregen van de architecten de uitnodiging om mee in het mandje van de werfkraan te springen. Iets wat we niet snel afslaan.

Het splinternieuwe én opvallende sportcomplex verrijst op het parkeerterrein van de campus Henleykaai. Een sportzaal dat broodnodig bleek te zijn, zoals reeds in ons voorgaand artikel uitvoering werd besproken.

Sindsdien verlopen de werken heel vlotjes. De enorme prefab betonelementen werden de voorbije weken aangeleverd en in hoog tempo geïnstalleerd. Geen gemakkelijke klus gezien hun afmetingen en omdat ze bovendien ook nog eens geschrankt geplaatst dienen te worden. Tijdens het plaatsen worden de platen gestut door zogenaamde Titan-schoorstempels, “de grootste van Europa”. Nadat de ontdubbelde, betonnen wanden verder worden volgestort met vloeibaar beton, kunnen deze schoren worden verwijderd. Zo geeft de sportzaal reeds zijn gigantische ruimte prijs.

 

Er is nog slechts één Titan-schoor over om de hoge wand tegen te houden.

Tussen de betonnen spanten hangen reeds stalen tussenstukken. Deze rechthoeken zullen de daglichtkoepels vormen boven de zaal.

Laatst werden ook de betonnen spanten via de Leie aangevoerd. Op die manier wordt de hinder van het vrachtverkeer dat de bouwmaterialen aan- en afvoert beperkt. Iets waar ze in Gent al af en toe met experimenteren, zoals een tijdje terug met de stalen spanten die gebruikt werden in de bouw van onze nieuwe stadsbibliotheek De Krook.

Het gebouw is niet enkel een sportzaal, maar heeft ook enkele nevenfuncties, zoals een cafetaria, maar ook een hele resem klaslokalen voor het achterliggende scholencomplex. De architecten hebben deze mix aan functies met open armen aanvaard en ervoor gezorgd dat alle gebruikers op hun manier en tempo doorheen het gebouw kunnen circuleren. Hier en daar creëerden ze een dwarse doorkijk naar de andere ruimtes. Op die manier ontstaat er een toffe interactie tussen de verschillende gebruikers van het gebouw.

De centrale inkomzone met de achterliggende cafetaria. Dit vormt de buffer tussen de leslokalen en de sportzaal.

Via een sculpturale trap kom je op een mezzanine boven de cafetaria, die als mobiele werkplek geschikt zal zijn.

Eén van de vele ‘doorkijkjes’ van de klaslokalen naar de sportzaal.

De klaslokalen worden voorzien van brede, noordelijk geörienteerde bandramen. Op elke verdieping zal er overigens ook één centraal, halfrond klaslokaal zijn, wat uitnodigt tot een ander klasgebruik – er kunnen alvast maar twee kinderen meer in de hoek gaan staan – maar wat ook op een strategische centrale plek de nodige ruimte oplevert voor twee technische schachten achter de gebogen muur.

Om af te sluiten nog enkele extra foto’s van ons werfbezoek:

Langs de Leiebocht aan de Henleykaai, is er het grote toekomstige tegelvlak van de zuidgevel, met een vooruitspringend gedeelte met een tegenkromming waarachter de berging van de sportzaal is gesitueerd.

De grote inkom van het gebouw. Hier komen de sporters, leerlingen en andere gebruikers langs en gaan van hieruit elk hun eigen weg.

Achter dit raam zit de scholencampus. Een nieuwe verbindingsas zal de sportzaal rechtstreeks verbinden.

De werf gaat goed vooruit door de keuze voor prefab betonelementen.

Na de opening van de sportzaal, zijn de werken nog niet afgelopen. Dertien noodklassen worden afgebroken, zodat de verborgen tuincampus terug toegankelijk zal zijn (lees meer hierover in ons vorig artikel).

De werf bij valavond, gezien vanop de Eedverbondkaai.

Tekst en foto’s: Fréderic Louis
Met dank aan de architecten voor de rondleiding en Furnibo om me terug veilig en wel op de vaste grond af te zetten.